ماهنامه نبات کوچولو

من از وقتی دیپلم گرفتم و برای ادامه تحصیل  به تربیت معلم رفتم،دوست داشتم نویسنده ی کودکان بشوم. اما شرایطم طوری بود که نمی توانستم این هدف را دنبال کنم. این  بود که همیشه  موقع تدریس برای شاگردانم قصه می‏گفتم تا درس را بهتر بفهمند.   

2- شروع کار حرفه ایتون از کجا بود ؟

من هیچ وقت به شکل حرفه‏ای کار نکردم. از سال 85 که بازنشسته شدم؛ شروع کردم به نوشتن توی اینترنت. شاید بتوان گفت که این  شروع کار حرفه ای من است. البته این کار را هم به تشویق پسرم شروع کردم.   

3- آیا برای بزرگسال هم نوشته اید ؟

در اوایل دهه 80 یک داستان بلند به نام "همسایه های زنده رود" نوشتم اما چاپش نکردم بلکه آن را برای گرفتن امتیاز برای آموزش و پرورش فرستادم و چون امتیاز نسبتاً خوبی هم گرفت از فکر چاپ آن بیرون آمدم. هنوز کاغذهای دست نویس آن را دارم. چندتا داستان مثل "دوست روشندل من"، "یک مامان جدید" هم در وبلاگم هست که با زبانی ساده اما برای بزرگترها نوشته ام.   

4- اولین متنی رو که به صورت حرفه ای نوشتید و خیلی از اون استقبال شد یادتون هست ؟ چی بود ؟

متأسفانه یادم نیست. اما وقتی داستان "دوست روشندل من" را نوشتم، فکر می کنم به مناسبت روز جهانی عصای سفید بود؛ از آن استقبال شد. این داستان ریشه در واقعیت داشت  و روی خودم نیز خیلی اثر گذاشت. مشاهده ی نابینایان در مدرسه ابابصیر اصفهان و تلاش آنها برای یادگیری و از دست دادن دوست خوب دوران کودکی و خاطرات خوبی که با او داشتم باعث شد که این داستان را بنویسم. 

"مدتی بود که یک نفر با ارسال نظرات منفی و حتی تهدید و فحاشی می‏خواست وادارم کند که از ادامه کار دست بردارم"

5- شما یک وبلاگ دارید و جدیدا یک سایت تاسیس کرده اید . نظری برایتان ارسال شده که خیلی روی نوشته هایتان تاثیر بگذارد یا خاص بوده و از یادتان نرفته باشد ؟

همه ی دوستانی که  برایم نظر می نویسند به من لطف دارند. از 5 سال پیش تاکنون نظراتی برایم ارسال شده که باعث دلگرمی و تشویق من به ادامه ی کار شده است. الان نظر خاصی مدّ نظرم نیست. اما مدتی بود که یک نفر با ارسال نظرات منفی و حتی تهدید و فحاشی می‏خواست وادارم کند که از ادامه کار دست بردارم اما این کار او باعث شد که من نسبت به ادامهþی کارم مصرتر شوم و کارم  را با علاقه‏ی بیشتری دنبال کنم.

" نوشته هایی که با هدف آشنا کردن بچه ها با خدای مهربان و نعمت هایش می نویسم بیشتر دوست دارم "

6- کدوم یک از نوشته هاتون رو بیشتر دوست دارید ؟

همه‏ ی نوشته هایم را دوست دارم اما نوشته هایی که با هدف آشنا کردن بچه ها با خدای مهربان و نعمت هایش می نویسم بیشتر دوست دارم.

مثل این شعر:

من غنچه ها را دوست دارم

پروانه ها را دوست دارم

گنجشك كوچك را كه دارد شوق پرواز

 با آن نگاه مهربانش دوست دارم

من ماه و خورشيد درخشان

بر پهنه ي اين آسمان را دوست دارم

من هر گل زيباي خوشبو

روييده در دشت و دمن  را دوست دارم

من كهكشان را دوست دارم

رنگين كمان را دوست دارم

دريا و رقص موج جوشان

 بر ساحل  و بر ماسه ها را دوست دارم

من هر شهاب و هر ستاره

آن ابرهاي پاره پاره

 رقصان ميان آسمان را دوست دارم

دنياي ما زيباست زيبا

من خالق دنياي زيبا

پروردگار مهربان را دوست دارم

همچنین شعر دعا که آقای حسینی آهنگسازی آن را انجام داده و توسط یک کودک خوانده شده و الان هم آهنگ وب سایتم می باشد را خیلی دوست دارم.

برای دانلود اینجا کلیک کنید  

7- موضوعات نوشته هاتون رو چطور انتخاب می کنید ؟

سعی می کنم مطالبی بنویسم که بچه ها با خواندن آنها چیز تازه ای یاد بگیرند. یعنی موضوعات علمی، مذهبی، اجتماعی و اخلاقی را بیشتر مدّ نظر قرار می دهم.

  8- با چه مراکز یا نهاد هایی همکاری می کنید ؟

با برنامه خردسالان رادیو شهرکرد و ماهنامه نبات. گاهی با مراکز فرهنگی دیگر نیز همکاری کرده ام ولی دائمی نبوده است.  

9- چطور با نبات کوچولو آشنا شدید ؟ نظرتون در مورد این ماهنامه چیه ؟

از طریق اینترنت وقتی آقای سادات به من زنگ زدند و گفتند که در نظر دارند ماهنامه ای برای کودکان منتشر کنند و از داستان ها و شعرهای وبلاگم تعریف کردند، من هم تشویق به همکاری با ایشان شدم و از این که با ایشان و همکاران خوب و خوش ذوقشان آشنا شده ام خوشحالم و به خود می بالم. به نظر من نبات کوچولو یک نشریه ی ایده آل برای بچه هاست.مطالب خوب و نقاشی های جذاب آن برای بچه ها خوشایند است.وقتی بچه بودم دلم می خواست مجله هایی بخوانم که عکس های زیبا و داستان های شیرین داشته باشند.اگر در آن زمان چنین مجله ای منتشر می شد، قطعاً من خواننده ی دائمی  آن می شدم.  

10- و کلام آخر؟

یادمان  باشد مهربانترین قلب ها متعلق به کسانی است که بامحبت دیگران را یاد می کنند. پس همیشه از کودکان با مهربانی یاد کنیم و با آنها مهربان باشیم تا بتوانیم زیباترین شعرها و داستان ها را برایشان بنویسیم و تقدیمشان کنیم. التماس دعا.